Απόφαση Συλλόγου Ηλεκτρολόγων Μηχανικών
Όχι στην Αναδιάρθρωση του Ασφαλιστικού Συστήματος των Μηχανικών
Συνάδελφοι,
Η κυβέρνηση της ΝΔ έρχεται και συνεχίζει την βαθιά αντιλαϊκή πολιτική που χάραξε το ΠΑΣΟΚ ενάντια στα ασφαλιστικά συμφέροντα των εργαζομένων. Συγκεκριμένα ο υπουργός εργασίας Μαγγίνας αλλά και οι διάφοροι δήθεν επιστημονικοί συνεργάτες του καιρό τώρα μας διαλαλούν την δήθεν ανάγκη σκλήρυνσης των όρων ασφάλισης και χειροτέρευσης των παροχών προς τον εργαζόμενο. Κρύβουν ότι αυτοί εκμεταλλεύονται τα χρήματα των ταμείων, κρύβουν ότι η αύξηση της παραγωγικότητας θα έπρεπε να σημαίνει πιο εύκολη κάλυψη των ασφαλιστικών αναγκών και παρουσιάζουν ως δήθεν απαραίτητη την μετατροπή του χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος από αναδιανεμητικό σε «ανταποδοτικό – κεφαλαιοποιητικό», την αύξηση των ορίων ηλικίας, την ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ενοποίηση των ταμείων, την αποκοπή της πρόνοιας και περίθαλψης.
Και στην ίδια κατεύθυνση χτυπούν το ασφαλιστικό ταμείο των Μηχανικών (ΤΣΜΕΔΕ) με βάση τον νόμο 3518 που στήριξαν το σύνολο των παρατάξεων του δικομματισμού μέσα στην αντιπροσωπεία του ΤΕΕ το 2006 (αλλά και η ΣΥΜπαράταξη). Με βάση αυτό το νομοθέτημα προωθούνται οι παρακάτω αντιδραστικές αλλαγές:
Αυξάνει υπέρογκα τις ασφαλιστικές εισφορές. Το ύψος της αύξησης οδηγεί σχηματικά στην απώλεια ενός ακόμα μισθού τον χρόνο (με βάση τα μέσα στοιχεία).
Εξαιρεί τις εισφορές για την Ειδική Προσαύξηση, από την εργοδοτική και την κρατική συμμετοχή, δημιουργώντας έναν ακόμα κλάδο αυτασφάλισης. Στους τρεις από τους τέσσερεις συνταξιοδοτικούς κλάδους του ΤΣΜΕΔΕ, δεν προβλέπεται καμία κρατική συμμετοχή και στους δύο ούτε καν εργοδοτική. Με τον τρόπο αυτό προωθείται η ανταποδοτικότητα και μεταφέρεται το κόστος ασφάλισης στους εργαζομένους.
Δημιουργεί νέες διαιρέσεις και διαχωρισμούς στους ασφαλισμένους του Ταμείου αφού τους κατηγοριοποιεί σε προ και μετά το 1993, άνω και κάτω των 50 ετών, σε ασφαλισμένους μετά το 1993 άνω και κάτω των 35 ετών. Αυτή η πολιτική συμπιέζει τελικά τα ασφαλιστικά δικαιώματα του συνόλου των μηχανικών (και ιδιαίτερα των νέων) προς τα κάτω. Με την αύξηση τω εισφορών από 60 έως 80 ευρώ το μήνα άμεσα και έως 130 ευρώ σε βάθος δεκαετίας οδηγεί σε αύξηση πάνω από 30% για τους «νέους» ασφαλισμένους».
Εισάγει τον Κλάδο Πρόσθετων Παροχών, χωρίς να δεσμεύεται για τη διασφάλιση οποιασδήποτε πρόνοιας για τους εργαζόμενους μηχανικούς, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος να μετατραπεί σε κλάδο παροχής τραπεζικών «υπηρεσιών» και δανείων.
Μειώνει τις συντάξεις, καθώς καθορίζει αυθαίρετα την κύρια σύνταξη στα 816 ευρώ ή κάτι παραπάνω (1.04*816) (!!!), αντί για 1200 ευρώ που εκδίκασε το Συμβούλιο της Επικρατείας Αντίστοιχο δε είναι και το σκεπτικό της ειδικής προσαύξησης.
Η πολιτική που φέρνει αυτές τις αλλαγές δεν είναι καινούργια το σώμα των μηχανικών. Οι κυβερνήσεις και οι παρατάξεις τους έχουν φέρει μια σειρά μέτρων για να οργανώσουν την ληστρική τους επίθεση στην «κότα με το χρυσό αυγό» που λέγεται ΤΣΜΕΔΕ. Με οικονομική ευρωστία οικοδομημένη με τις εισφορές των εργαζόμενων μηχανικών και εκπληκτική αναλογία μεταξύ ενεργών εργαζομένων και συνταξιούχων (7-1 !!!), το Ταμείο σήμερα δέχεται την πιο σκληρή επίθεση. Και δεν είναι μονάχα τα μέτρα για την ασφάλιση που αλλάζουν. Είναι παράλληλα το τζογάρισμα των αποθεματικών του στο Χρηματιστήριο, η επιχειρηματική χρησιμοποίηση τους μέσω της Τράπεζας Αττικής, η φοραπαλλαγή του ιδιωτικού κεφαλαίου από οποιαδήποτε εισφορά προς το Ταμείο στις περιπτώσεις έργων που γίνονται με Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Και είναι τέλος η ίδια η προσπάθεια εφαρμογής της πολιτικής ΠΡΟΣ τα ΚΑΤΩ ενοποιήσεων που θέλει να ενώσει άνευ όρων το ΤΣΜΕΔΕ με τα , προβληματικών οικονομικών, ταμεία δικηγόρων και γιατρών.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα οι φοιτητές των πολυτεχνικών σχολών έχουν κάθε λόγο να κινητοποιηθούν και να συμπορευτούν με τους εργαζόμενους μηχανικούς. Και είναι η ώρα που πρέπει να δοθεί τέρμα στη σιωπηλή διαμαρτυρία, στην αντιπαράθεση μέσα στους κλειστούς τοίχους της αντιπροσωπείας του ΤΕΕ. Πρέπει να βγούμε στο δρόμο. Σε αυτή την κατεύθυνση ήταν και η κινητοποίηση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών , την προηγούμενη βδομάδα που σε αγωνιστικό συντονισμό με άλλα 10 σωματεία της Αττικής προχώρησαν σε 4ωρη στάση εργασίας. Η 27η Νοέμβρη, ημέρα πανελλαδικής κινητοποίησης για τους μηχανικούς να δώσουμε το ηχηρό παρόν στην Πόλη μας και σε κάθε άλλο σημείο. Στην ίδια κατεύθυνση με τις κινητοποιήσεις στην Αθήνα όπου γίνεται περικύκλωση – κατάληψη του ΤΣΜΕΔΕ, να προχωρήσουμε σε αποκλεισμό και κατάληψη της Τράπεζας Αττικής μέσω της οποίας τζογάρονται τα αποθεματικά του Ταμείου μας! Απέναντι στα σχέδια κυβέρνησης-ΤΕΕ πρέπει να δημιουργηθεί η πιο πλατιά συσπείρωση δυνάμεων (εργαζόμενων και μηχανικών) , με ένα πλαίσιο αιτημάτων από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζόμενων μηχανικών. Να συγκροτηθεί ένα ισχυρό αγωνιστικό μέτωπο για την ανατροπή του αντιασφαλιστικού νόμου, για την υπεράσπιση και διεύρυνση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Παλεύουμε για:
§ Άμεση κατάργηση του ν. 3518/06
§ Μείωση των εισφορών των εργαζομένων με αντίστοιχη αύξηση των κρατικών και εργοδοτικών εισφορών.
§ Αύξηση των συντάξεων σε αξιοπρεπή επίπεδα, τουλάχιστον σε εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων.
§ Όχι στην ανταποδοτικότητα και την επιχειρηματικότητα στην Κοινωνική Ασφάλιση. Πλήρη δημόσια, υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση, πληρωμένη από το κράτος και την εργοδοσία. Πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη.
§ Πλήρη και ουσιαστική ασφαλιστική εξίσωση προς τα πάνω όλων των ασφαλισμένων. Άρση της απαράδεκτης διάκρισης «παλιών» και «νέων» ασφαλισμένων χωρίς καμία επιβάρυνση τους.
§ Αποδέσμευση του ΤΣΜΕΔΕ από την Τράπεζα Αττικής και το Χρηματιστήριο. Διασφάλιση των αποθεματικών του Ταμείου.
§ Άμεση απόδοση των χρωστούμενων του κράτους στο Ταμείο.
§ Θεσμοθέτηση βαρέων και ανθυγιεινών και για τους μηχανικούς που απασχολούνται σε αντίστοιχους κλάδους εργασίας.
§ Διασφάλιση και υπεράσπιση των πόρων του Ταμείου από τα έργα. Καμία σκέψη για εξαίρεση των κρατήσεων υπέρ ΤΣΜΕΔΕ από τα έργα ΣΔΙΤ.
§ Άμεση αναγνώριση των εργοδοτικών υποχρεώσεων (εργασιακών, ασφαλιστικών κλπ) και των δικαιωμάτων για τους εργαζομένους που αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών και παρέχουν στην ουσία εξαρτημένη σχέση εργασίας.
Προχωράμε σε:
Αποκλεισμός Κατάληψη του ΤΣΜΕΔΕ στην Πάτρα και κινητοποίηση προς την Τράπεζα Αττικής
Στήριξη της Κινητοποίησης στο ΤΣΜΕΔΕ στην Αθήνα και κάθε άλλη πόλη
Το Ψήφισμα αυτό έχει επίσης υπερψηφιστεί στον Σύλλογο Μηχανολόγων Μηχανικών αλλά και το Σύλλογο Μεταπτυχιακών Φοιτητών Πανεπιστημίου Πατρών (ΣΥ.ΜΕ.ΦΟΙ.Π.Π.)
Εμπρός για της γενιάς μας τα πολυτεχνεία!
Ο Νοέμβρης είναι πάντα ένας μήνας ιδιαίτερος. Δεν είναι μόνο οι μνήμες που ξυπνά στον κόσμο που έζησε τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, άλλωστε οι μνήμες κάποτε κλείνουν τον κύκλο τους, και παίρνουν θέση στην Ιστορία. Είναι αυτό το σάλπισμα για εξέγερση, για αντίσταση και πάλη που πάντα βρίσκει νέους, εκρηκτικούς δρόμους μέσα στην επικαιρότητα και επανέρχεται στο προσκήνιο. «Εδώ Πολυτεχνείο…»
Το μήνυμα του Πολυτεχνείου ξεφεύγει από τα όρια του «ρεαλιστικού», συμβολίζει την έκρηξη των λαϊκών προσδοκιών σε μια κορύφωση που τότε δεν μπόρεσε να ελέγξει κανείς, ούτε οι χαφιέδες της χούντας, ούτε οι επίσημες πολιτικές δυνάμεις, ακόμα και της τότε Αριστεράς. Το Πολυτεχνείο ήταν νικηφόρο όχι μόνο γιατί ο κόσμος συγκρούστηκε έμπρακτα με το καθεστώς αλλά γιατί έθεσε ζητήματα πέρα απ’αυτό, που αμφισβήτησαν την ίδια του την ύπαρξη και την πολιτική σε κάθε επίπεδο από την σκοπιά των αναγκών της νεολαίας και των εργαζομένων.
Το μήνυμα του πολυτεχνείου υπάρχει σήμερα και παραμένει επίκαιρο. Το μήνυμα του πολυτεχνείου αποκρυσταλλώνεται με τον πιο καθαρό τρόπο στο μεγαλειώδες φοιτητικό κίνημα των δυο τελευταίων χρόνων, στις ηρωικές απεργιές των δασκάλων, στις καταλήψεις των μαθητών.Ήταν αυτά τα δυο χρόνια – κατά κάποιο τρόπο – όπως και τότε που οι φοιτητές ύψωσαν το ανάστημα τους απέναντι στην προώθηση των αναδιαρθρώσεων από την κυβέρνηση, πρόταξαν τα συμφέροντα τους μπροστά, σύνδεσαν τον αγώνα τους με ολόκληρη την κοινωνία και πάλεψαν μέχρι τη νίκη. Αν κάτι μπορούμε να μάθουμε από εκείνον το Νοέμβρη είναι ότι οι μαζικοί και ανυποχώρητοι αγώνες μπορούν να νικούν! Φέτος το πολυτεχνείο οφείλει να αποτελέσει κόμβο για τη συνέχεια της δράσης μας. Από τη μεγάλη νίκη που κατάφερε το φοιτητικό αλλά και ευρύτερο εκπαιδευτικό κίνημα στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, σήμερα ένα ζωντανό πανεκπαιδευτικό μέτωπο μπορεί να ανατρέψει την αναδιάρθρωση συνολικά στην εκπαίδευση. Μπορεί να αποτελέσει το βήμα για ένα μέτωπο νεολαίας και εργαζομένων για την ήττα και ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής. Ειδικά σε μια στιγμή που η αδυναμία της κυβέρνησης να προωθήσει συνολικά την αναδιάρθρωση είναι φανερή.34 χρόνια μετά το φοιτητικό κίνημα συνεχίζει να δίνει τη μάχη υπεράσπισης και διεκδίκησης των αναγκών του και συνεχίζει να δίνει τις μάχες με άξονα το ίδιο σύνθημα: "Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία"
Για εμάς σήμερα ΨΩΜΙ σημαίνει: εναντίωση στην εργασιακή αναδιάρθρωση που προωθεί η κυβέρνηση. Είναι σήμερα που απαιτείται η πιο ισχυρή εναντίωση με την προώθηση των μέτρων για την ελαστικοποίηση της εργασίας, για την συνολική χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων. Είναι σήμερα που η κυβέρνηση επιλέγει να προωθήσει το ζήτημα του ασφαλιστικού που στο στόχαστρο έχει κυρίως τους εργαζόμενους κάτω των 35 ετών αλλά και τους ήδη εργαζόμενους. Μέσω της ενοποίησης και της περαιτέρω καταλήστευσης των ταμείων της αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης, καταπατείται οποιαδήποτε κατάκτηση των εργαζομένων και της νεολαίας. Εισάγεται η ατομική διαπραγμάτευση και η ανταποδοτική ασφάλιση αφού ο εργαζόμενος θα μπαίνει στην περιπλάνηση για να «αγοράσει» το δικαίωμα στην περίθαλψη. Παράλληλα τα όρια ηλικίας αυξάνονται και γίνονται εξοντωτικά. Ειδικά για τη γενιά μας μια τέτοια αλλαγή θα σημαίνει ότι σαν αυριανοί εργαζόμενοι θα έχουμε ακόμα πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας καθώς επίσης και τεράστεια αύξηση της ανεργίας. Παράλληλα η ενοποίηση των ταμείων θα μετατρέψει την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τη σύνταξη σε όνειρο θερινής νυκτός.
Απέναντι στην πολιτική που θα θέλει τον εργαζόμενο να δουλεύει με ακόμα πιο ελαστικούς όρους και να είναι ακόμα πιο πειθαρχημένος στις ανάγκες της εργοδοσίας που φέρνει τον πιο αντιλαικό προυπολογισμό και τη νέα αντεργατική συλλογική σύμβαση εργασίας, το σύνθημα του Πολυτεχνείου πρέπει να μπει μπροστά και να καθοδηγήσει τους αγώνες μας. Άλλωστε κεντρικός στόχος των μεταρρυθμίσεων σε παιδεία και εργασία είναι η καθιέρωση ενός τέτοιου «νέου» μοντέλλου εργαζομένου με τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Να κρατήσουμε το νήμα που συνδέει του αγώνες του τότε με τους πρόσφατους αγώνες του ΑΣΕΠ (’98), του ασφαλιστικού (’01) και της απεργίας των δασκάλων πέρσι. Να κρατήσουμε το νήμα που φέρνει το πολυτεχνείο στο σήμερα όχι για να γιορτάσουμε απλά τον τότε αγώνα αλλά για να μιλήσουμε για αυτούς που έχουμε να δώσουμε σήμερα.
Για εμάς σήμερα ΠΑΙΔΕΙΑ σημαίνει: εναντίωση στην πολιτική της απαξίωσης των πτυχίων, της εντατικοποίησης και της πειθάρχησης, της ανταποδοτικής και επιχειρηματικής λειτουργίας των σχολών. Το αίτημα για ΠΑΙΔΕΙΑ σήμερα απαιτεί την ανατροπή του νόμου – πλαισίου, να σταματήσει η αναθεώρηση του άρθρου 16, να ανατραπούν οι νόμοι για ΔΟΑΤΑΠ, ΙΔΒΕ, Αξιολόγηση – Πιστωτικές Μονάδες, να σταματήσει οποιαδήποτε κίνηση για ισοβάθμιση των ΚΕΣ με τα ελληνικά πανεπιστήμια προς τα κάτω. Η «ΠΑΙΔΕΙΑ» δεν χωρά στην πολιτική της διαγραφής των φοιτητών, της απαξίωσης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, της απουσίας ασύλου, του κατακερματισμού των πτυχίων, την ενίσχυση της σύνδεσης μεταξύ έρευνας και αγοράς. Το αίτημα για πραγματική Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία ζει και τροφοδοτείται από τις περσινές μας κινητοποιήσεις, τις πολυάριθμες καταλήψεις και τη πρωτοφανή μαζικότητα στους δρόμους. Η παιδεία στο τόπο μας ζει πρώτα και κύρια γιατί οι φοιτητές της δεν κοιμήθηκαν. Και το πολυτεχνείο ζει και θα ζει όσο οι φοιτητές θα οργανώνονται με μαζικές διαδικασίες, όσο οι φοιτητές θα παλεύουν,όσο θα διεκδικούν τις ανάγκες τους, όσο θα τολμάνε να ανατρέπουν τους αντεκπαιδευτικούς σχεδιασμούς των κυβερνήσεων με νικηφόρα προοπτική. Η παιδεία τη 17η Νοέμβρη του 2007 τιμά το πολυτεχνείο γιατί ήταν σύσσωμη στο δρόμο, τιμά τον αγώνα γιατί έκανε αγώνα, τιμά όσους τότε πάλεψαν γιατί συνεχίζει να παίρνει νίκες,συνεχίζει να διεκδικεί.
Για εμάς σήμερα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ σημαίνει: εναντίωση με την πολιτική της περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Σημαίνει εναντίωση με την προσπάθεια συνταγματικής κατοχύρωσης (βλ. αναθεώρηση) της δυνατότητας των κυβερνήσεων να επεμβαίνουν όταν εκτιμούν ότι μια κοινωνική μερίδα «διαταράσσει την κοινωνική συνοχή», σημαίνει εναντίωση με τη πολιτική που θέλει την κατάργηση του ασύλου, τον χαρακτηρισμό των απεργιών ως παράνομων και καταχρηστικών (ναυτεργάτες), τις κάμερες στις πορείες. Σημαίνει πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς που βαλτώνουν από την Ιρακινή Αντίσταση, ενάντια στο ελληνικό κεφάλαιο που πλέον στηρίζει και στρατιωτικά την κατοχή του Αφγανιστάν. Το αίτημα για ελευθερία είναι ισχυρό όσο γίνεται απεργία ή κατάληψη, όσο ο λαός οργανώνεται σε συλλογικότητες, όσο παλεύουμε για τα δημοκρατικά μας δικαιώματα, όσο πάμε κόντρα στη τρομολαγνεία και την αστυνόμευση, όσο ισχυροποιούμε το αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο μέσα στην κοινωνία.
1973 – 2007: 34 χρόνια αγώνες και συνεχίζουμε!
Η ιστορία του λαϊκού κινήματος γράφεται με έντονο κόκκινο χρώμα τα τελευταια χρόνια. Αυτός οι μαζικοί λαικοί αγώνες δεν αποτέλεσαν ευχολόγιο αλλά όπως έδειξαν οι φοιτητικές καταλήψεις και οι ηρωικές απεργίες των δασκάλων τη μόνη ρεαλιστική απάντηση σε όλους αυτούς που εναντιώνονται στα συμφέροντα μας και στην ίδια μας της ζωή. Το πολυτεχνείο είναι σήμερα εδώ για να συσπειρώσει τη νεολαία, την υπόλοιπη εκπαίδευση και τους εργαζόμενους απέναντι στις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που προωθεί η κυβέρνηση με την συνεργασία ή ηθελημένη απουσία του ΠΑΣΟΚ. Απέναντι σε κάθε λογική που θα θελήσει να δει την κομματική επιβεβαίωση της και θα θελήσει να κατασκευάσει τεχνητούς διαχωρισμούς εμείς αντιπροτείνουμε την σημασία της συσπείρωσης του φοιτητικού κινήματος γύρω από τις μάχες που έχει να δώσει. Μια τέτοια λογική δεν μπορεί παρά να μιλά μια πορεία και πολιτικό πλαίσιο εναντίωσης στον πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής η οποία θα είναι πρώτα από όλα υπόθεση των φοιτητικών συλλόγων και του ανοιχτού αμεσοδημοκρατικού συντονιστικού που θα καλέσουν αυτοί σε σχέση με το πολυτεχνείο.
Φέτος το πολυτεχνείο δεν μπορεί παρά να διαπεραστεί από τον συνολικό αναβρασμό στην εκπαίδευση, δεν μπορεί παρά να μιλήσει για όσα συμβαίνουν σήμερα στο φοιτητικό και ευρύτερο εκπαιδευτικό κίνημα. Φέτος είμαστε πιο «κοντά στην ουσία του πολυτεχνείου» γιατί πέρυσι ξαναπιάσαμε το νήμα του αγώνα. Το νήμα που μας συνδέει πίσω με τους αγώνες και τις καταλήψεις του ’90 – ’91 οι οποίες και τότε απέτρεψαν το σύνολο του σχεδιασμού της ΝΔ για την παιδεία και στη διάρκεια των οποίων συνέβη ένα γεγονός που συγκλόνισε όλη την Ελλάδα: Η δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα στην Πάτρα, από τους τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ. Η δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα είναι μια υπόθεση ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ άμεσα συνυφασμένη με τη δυνατότητα των εργαζομένων και της νεολαίας να υπερασπίζονται το δικαίωμα όχι μόνο της ελευθερίας του λόγου αλλά και της αντίστασης σε όποιες αποφάσεις απειλούν τα συμφέροντά της. Δεν είναι εξάλλου καθόλου τυχαίο ότι κατά τη διάρκεια της μεγαλειώδης φοιτητικής εξέγερσης των τελευταίων δυο χρόνων μια από τις μεγαλύτερες πορείες στην Πάτρα (με συμμετοχή όλων των συλλόγων) πέρασε από το μνημείο του Νίκου Τεμπονέρα αποδεικνύοντας ότι οι αγώνες μας έχουν μνήμη.
Το πολυτεχνείο ΖΕΙ στους αγώνες του λαού και της νεολαίας ενάντια:
§ Στην πολιτική της κυβέρνησης και όσων συναινούν σε αυτή
§ Στην αντιδραστική αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης. Να μην αναθεωρηθεί το αρ. 16, καμία προώθηση του «νέου Νόμου – Πλαίσιο», να αποσυρθούν οι νόμοι για Αξιολόγηση – ΙΔΒΕ – ΔΟΑΤΑΠ, κανένας στημένος διάλογος
§ Σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Καταδίκη της επέμβαση στο Λίβανο. Κανένας στρατιώτης έξω από τα σύνορα. Έξω οι βάσεις. Νίκη στην Ιντιφάντα. Λευτεριά σε Ιράκ και Παλαιστίνη.
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ
§ Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση Δημόσια και Δωρεάν – ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό
§ Λιγότερη δουλειά – δουλειά για όλους μόνιμη και σταθερή με ασφάλιση και αύξηση των αποδοχών.
§ Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών-Καμία Ανταποδοτική και Επιχειρηματική Λειτουργία
§ Κάτω τα χέρια από το Άσυλο – Διεύρυνση σε χώρους εργασίας και σχολεία – διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων
Αποφασίζουμε:
§ Τριήμερη κατάληψη του Παραρτήματος 15-16-17 Νοέμβρη. Πορεία των συλλόγων το Σάββατο 17 Νοέμβρη το απόγευμα και η οποία θα περνάει από το μνημείο του δολοφονημένου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα
§ Ανοιχτό συντονιστικό για την υλοποίηση της απόφασης του συλλόγου
§ Συντονισμός του συλλόγου με άλλους συλλόγους εκπαιδευτικούς και εργαζομένους στη βάση του πλαισίου
Στήριξη της πανεκπαιδευτικής απεργίας στις 26 Νοέμβρη
Απόφαση Συλλόγου Ηλεκτρολόγων Μηχανικών
Συνεδρίαση 24.10
Συνεχίζουμε στο δρόμο του Νικηφόρου Αγώνα!
Βρισκόμαστε ήδη στην αρχή μιας χρονιάς και το σίγουρο είναι ότι θα είναι διαφορετική από κάθε προηγούμενη. Από τα κεντρικά ζητήματα, μετά μάλιστα και τις βουλευτικές εκλογές, μέχρι και την κατάσταση εντός των πανεπιστημίων και συνολικά της εκπαίδευσης, μετά από δυο χρόνια μεγαλειώδους φοιτητικού κινήματος. Κοιτάζοντας το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών αυτό το οποίο τις χαρακτήρισε ήταν η συνολική πτώση του δικομματισμού. Το γεγονός ότι η ΝΔ οριακά κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση παράλληλα με την κατρακύλα του ΠΑΣΟΚ και τα εσωτερικά του προβλήματα, δείχνουν ένα κλίμα αμφισβήτησης και δυσαρέσκειας από όλη την κοινωνία, που δημιουργήθηκε από τους μεγάλους αγώνες, τόσο στην εκπαίδευση όσο και στο σύνολο της κοινωνίας, του προηγούμενου διαστήματος.
Τεράστια συμβολή σε αυτό το αποτέλεσμα είχαν οι μεγάλοι αγώνες του πανεκπαιδευτικού κινήματος. Από τους εκπαιδευτικούς και τον αγώνα της Αξιοπρέπειας, έως τους φοιτητές και τον μεγαλειώδη και νικηφόρο αγώνα τους. Έναν αγώνα κόντρα στο νόμο-πλαίσιο και την Αναθεώρηση του Συντάγματος και την συνολικότερη πολιτική που ήθελε να απαξιώσει τα πτυχία και τις σπουδές μας. Είναι αυτή η πολιτική που φέρνει:
· Την απαξίωση των πτυχίων, την αποσύνδεση πτυχίων – επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων και την συνολική αλλαγή στον χαρακτήρα των προπτυχιακών σπουδών. Μέσα από την αναθεώρηση του άρθρου 16, την άμεση αναγνώριση των ΚΕΣ – ΚΕΚ – ΙΕΚ ενισχύεται η πολιτική του κατακερματισμού των πτυχίων, των πιστωτικών μονάδων, της δια βίου συσσώρευσης πιστοποιητικών.
· Την εισαγωγή της ανταποδοτικής και επιχειρηματικής λειτουργίας. Η πολιτική αυτή σήμερα προωθείται μέσω των επιχειρησιακών σχεδίων και των μάνατζερ, μέσω των μη-κρατικών πανεπιστημίων, μέσω του νομοσχεδίου για την έρευνα και τελικά θέλουν να φέρουν ένα σκληρό ανταποδοτικό πλαίσιο λειτουργίας και διαχείρησης οικονομικών πόρων για το πανεπιστήμιο.
· Την εντατικοποίηση των φοιτητών και την πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος, την αντιδραστικοποίηση του πλαισίου λειτουργίας των σχολών. Το σύνολο των μέτρων της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης σκοπεύουν στη διαμόρφωση φοιτητών χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις, στη βάση των απάνθρωπων ρυθμών σπουδών όπως φαίνεται και μέσα από την προσπάθεια ουσιαστικής κατάργησης του ασύλου.
Είναι αυτή η πολιτική που ως στόχο έχει τη διαμόρφωση ενός μοντέλου εργαζομένου ο οποίος θα αποδέχεται και θα λειτουργεί με τις πλέον ελαστικές σχέσεις εργασίας, θα είναι απασχολήσιμος, θα είναι πειθήνιος στις επιθυμίες της εργοδοσίας, θα πληρώνει ο ίδιος την ασφάλισή του και τελικά θα είναι συνολικά πιο παραγωγικός για τις ανάγκες τους. Ένας εργαζόμενος χωρίς διαπραγματευτική ισχύ και με απουσία συλλογικών αναπαραστάσεων οι οποίες θα μπορούσαν να του δείξουν το δρόμο της αγωνιστικής υπεράσπισης των αναγκών του.
Στη κατεύθυνση αυτή η κυβέρνηση έχει ιεραρχήσει το νέο ασφαλιστικό που στο στόχαστρο έχει κυρίως τους εργαζόμενους κάτω των 35 ετών (δηλ. τη γενιά μας), αλλά και τους ήδη εργαζόμενους. Μέσω της ενοποίησης και της περαιτέρω καταλήστευσης των ταμείων της της αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης, καταπατείται οποιαδήποτε κατάκτηση των εργαζομένων και της νεολαίας. Ειδικά για τη γενιά μας μια τέτοια αλλαγή θα σημαίνει ότι σαν αυριανοί εργαζόμενοι θα έχουμε ακόμα πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας καθώς επίσης και τεράστεια αύξηση της ανεργίας. Παράλληλα η ενοποίηση των ταμείων θα μετατρέψει την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τη σύνταξη σε όνειρο θερινής νυκτός.
Παρ’όλα αυτά οι κινητοποιήσεις μας το προηγούμενο διάστημα κατάφεραν επιτυχίες που για χρόνια είχε να δει η κοινωνία- αναπτερώνοντας έτσι τις ελπίδες όλων για το φούντωμα νέων νικηφόρων αγώνων. Το φοιτητικό κίνημα αμφισβήτησε και νίκησε τα μεγάλα λόγια για ‘’συναίνεση’’, ‘’μονόδρομο’’ τίναξε στον αέρα την Αναθεώρηση του Συντάγματος, απονομιμοποιώντας με αυτό τον τρόπο το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής. Οι πρόσφατοι αγώνες αποτελούν αγκάθι και πρόβλημα για την εφαρμογή του νόμου – πλαίσιο και διαμορφώνουν έτσι περισσότερες δυνατότητες για την τελική
απόσυρση του. Το φοιτητικό κίνημα συγκρούστηκε και υπερνίκησε την καταστολή και την αστυνομική βία, που εντέινεται σήμερα με τα συστήματα παρακολούθησης και τις στοχοποιήσεις πολιτικών χόρων, την δυσφήμηση και την συκοφαντία από τη κυβέρνηση και τα ΜΜΕ. Οι αγώνες μας υπερασπίστηκαν και διεκδίκησαν το αναφαίρετο δικαίωμά μας για δημόσια δωρεάν εκπαίδευση, για ισχυρά επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα, για μισθούς αξιοπρέπειας στους δασκάλους, για ένα μέλλον καλύτερο από αυτό που θα ήθελαν να μας ετοιμάσουν. Οι αγωνιζόμενοι φοιτητές απέδειξαν ότι η ελπίδα γεννιέται στους αγώνες. Ήταν αυτοί οι αγώνες που κατάφεραν να προξενήσουν ένα τεράστιο πλήγμα στο δικομματισμό και την πολιτική που εφαρμόζουν τα τελευταία χρόνια κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ.
Οι αγώνες μας στο προσκήνιο!
Τώρα έχει έρθει και ο καιρός του απολογισμού: Κατά την διάρκεια των αγώνων, κατά την διάρκεια των μαζικών συνελεύσεων και καταλήψεων, ακούστηκαν λογικές και λογικές, ακούστηκαν και πράγματα τα οποία σήμερα πρέπει να αφήσουμε για τα καλά πίσω. Σήμερα, αυτές οι λογικές έχουν να αναμετρηθούν με την ίδια την πραγματικότητα:
Η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι τιναγμένη στον αέρα, ενώ πρόσφατα ο νέος υπουργός Παιδείας Στυλιανίδης δήλωσε δημόσια την αδυναμία άμεσης και συνολικής εφαρμογής του νόμου Πλαίσιο γεγονός που προήλθε από την πίεση του Φοιτητικού Κινήματος αποδεικνύοντας περίτρανα ότι σήμερα και στο μέλλον οι αγώνες μας είναι ο μόνος δρόμος για να νικήσουμε!
Σε αυτό το δρόμο καλούμαστε σήμερα να συνεχίσουμε!
Η επόμενη ημέρα στα αμφιθέατρα, βρίσκει το φοιτητικό κίνημα πιο δυνατό, με μεγάλες νίκες στο ενεργητικό του, έτοιμο να βγει από την έναρξη της χρονιάς και να δηλώσει καθαρά ότι θα εγγυηθεί ότι η αντί-εκπαιδευτική μεταρρύθμιση θα λάβει τέλος. Το φοιτητικό κίνημα μας άφησε τεράστιες παρακαταθήκες στις πρακτικές μας, στο πλαίσιό και συνολικά στη λογική ότι τα κινήματα είναι αυτά που μπορούν να φέρνουν νίκες. Πρέπει σήμερα να πάμε ένα ακόμα βήμα μπροστά! Με το που ανοίξουν οι σχολές, θα πρέπει το φοιτητικό κίνημα να είναι έτοιμο να εγγυηθεί ότι το μόνο μέλλον για τον απαράδεκτο και αντιδραστικό νόμο-πλαίσιο είναι η πλήρης και οριστική ανατροπή του. Είναι τώρα που το σύνολο της εκπαίδευσης, από τους δασκάλους και τους καθηγητές μέχρι και τους φοιτητές και τους μαθητές πρέπει να συνταχθεί συγκροτώντας εκ νέου, το απαραίτητο όπως αποδείχθηκε, Πανεκπαιδευτικό Μέτωπο το οποίο θα αντιτάσσεται σε αυτή τη πολιτική και θα βγάζει μπροστά τις ανάγκες μας. Να καλέσουμε όλους τους εργαζομένους, όλα τα σωματεία, στη δημιουργία ενός μετώπου νεολαίας και εργαζομένων το οποίο θα ανατρέπει στο σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής και θα καταφέρνει εκείνες τις νίκες που θα μπορούν να φέρνουν τόσο τους εργαζόμενους όσο και τον χώρο της εκπαίδευσης σε καλύτερη θέση.
Από τις πρώτες κιόλας ημέρες, καλούμε το σύνολο των φοιτητών να βρεθούμε ξανά στα μαζικά αμφιθέατρα των συνελεύσεών μας, να αντιταχθούμε στο σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας. Για να πιάσουμε το νικηφόρο νήμα από το χειμώνα και να βρεθούμε ξανά στους δρόμους μαζί με τους δασκάλους και τους καθηγητές και το σύνολο του πανεκπαιδευτικού μετώπου κάθως επίσης και τους εργαζομένους και να στείλουμε μαζί σαφές μήνυμα προειδοποίησης: Αν ο νέος Υπουργός θέλει να ξανά σπείρει ανέμους, θα ξανά θερίσει θύελλες και θα βρει την τύχη των προκατόχων του. Αν η κυβέρνηση συνεχίσει στην πολιτική αυτή θα μας βρει απέναντί της ακόμα πιο αποφασιστικά. Κάθε όργανο του πανεπιστημίου να καταγράψει σαφείς αποφάσεις καμίας εφαρμογής και απόσυρσης του νόμου, από τα Τμήματα μέχρι και τις Συγκλήτους, κάθε φοιτητικός σύλλογος να δώσει δυναμικά παρών σε κοινές πορείες με το σύνολο των φορέων της εκπαίδευσης σε κατεύθυνση νέου γύρου κοινών αγώνων.
Με στόχο την υπεράσπιση των συλλογικών μας συμφερόντων, με στόχο την διεκδίκηση των αναγκών μας, με στόχο τελικά το μπλοκάρισμα αυτής της αντι-εκπαιδευτικής πολιτικής, οι φοιτητές απαντούν. Και νικούν.
Απαιτούμε:
· Να αποσυρθεί εδώ και τώρα ο αντιδραστικός κυβερνητικός νόμος πλαίσιο
· Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16 του συντάγματος – κανένα ιδιωτικό-μη κρατικό πανεπιστήμιο, καμία αναγνώριση τέτοιων ιδρυμάτων.
· Όχι στην αντιδραστική Αναθεώρηση του Συντάγματος
· Να καταργηθούν οι νόμοι των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ για Συμπλήρωμα Διπλώματος, Διεθνές Πανεπιστήμιο, Αξιολόγηση - κατηγοριοποίηση, κατάταξη και ανάλογη χρηματοδότηση των ΑΕΙ – ΤΕΙ, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ.
· Να καταργηθούν τα νομοσχέδια για την έρευνα και τα μεταπτυχιακά.
· Να μην κατατεθεί το επικείμενο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό.
Παλεύουμε για:
· Δημόσια και Δωρεάν Εκπαίδευση για όλους
· Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο.
· Ενιαία πτυχία για όλους με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτά, χωρίς κατατμήσεις, διασπάσεις και ειδικεύσεις, κατάργηση των κατευθύνσεων.
· Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους. Μόνιμη και σταθερή με αξιοπρεπείς απολαβές και ασφάλιση,όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.
· Δωρεάν σίτηση, στέγαση, συγγράματα, μετακίνηση.
· Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών..
· Καμία ανταποδοτική και επιχειρηματική λειτουργία των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ.
·Κάτω τα χέρια από το άσυλο. Διέυρυνση του ασύλου σε εργασιακούς χώρους και σχολεία.
·Να διαλυθούν τώρα το ΕΣΥΠ και οι επιτροπές σοφών.
·Επιστροφή των κλεμμένων στα ασφαλιστικά ταμεία.
·Καμία σκέψη για υποχρεωτική στράτευση στα 18.
Καλούμε σε:
· Πανεκπαιδευτική Πορεία την Πέμπτη 25/10 στις 6:00 μμ απο το Παράρτημα σε συντονισμό με άλλους συλλόγους στη βάση του πλαισίου
·Μαζική παράσταση στην επόμενη Σύγκλητο. Να ανανεώσει την απόφασή της για την μή-εφαρμογή του Ν.Πλαίσιο
·Μαζική παράσταστη στο επόμενο Τμήμα. Ο σύλλογος να πιέσει για απόφαση ενάντια στο νόμο-Πλαίσιο
·Κατάληψη της Πρυτανείας στις 01,02/11
· Πορεία την επόμενη Πέμπτη 01/11 στις 18:00 από το Παράρτημα , ημέρα της Συνόδου των Πρυτάνεων
Απόφαση Συλλόγου Ηλεκτρολόγων Μηχανικών
Φωτιές και στην έρευνα!
Ή πως αυτή η κυβέρνηση έχει βαλθεί να κάνει το πανεπιστήμιο καμμένη γη
Το άρωμα των πρόωρων εκλογών, με ένταση της πολιτικής αντιπαράθεσης στο κεντρικό σκηνικό με βάση την πίεση των λαικών αντιδράσεων, έχει καταλάβει όλη την χώρα ενώ με διάφορους τρόπους να συνεχιστεί η μεταρρυθμιστική επίθεση της κυβέρνησης. Μέσα λοιπόν στο σκάνδαλο των ομολόγων που όλο και νέες αποκαλύψεις έρχονται στο φως αποδυκνείοντας πως τα δεδουλευμένα των εργαζομένων γίνονται ο καλύτερος τζόγος αλλά και με την καταστροφή της όποιας εναπομείναντος φύσης, με τις εγκληματικού τύπου πυρκαγιές που λαμβάνουν τόπο σε όλη την χώρα έρχεται και η ατζέντα με τους νόμους που θα κατατεθούν στα θερινά Τμήματα της Βουλής. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας από μεριάς της Ν.Δ. και το βάρος της πίεσης του εκπαιδευτικού κινήματος, η κυβέρνηση επιλέγει το θερινό τμήμα (όπου οι φοιτητές δεν έχουν διαδικασίες) για να προωθήσει τις αλλαγές σε Μεταπτυχιακά και Έρευνα, ενώ παράλληλα προχωρά την συγκρότηση του σκληρά αναδιαρθρωμένου Διεθνούς Πανεπιστημίου Θεσαλλονίκης και εξαγγέλει το προχώρημα των αναδιαρθρώσεων.
Τι είναι και τι θέλουν τα νέα νομοσχέδια για την έρευνα και τα μεταπτυχιακά:
Την περίοδο αυτή προωθείται το νομοσχέδιο για την έρευνα, ένα ν/σ που προσπαθεί να ελέγξει και να δημιουργήσει άλλου τύπου κριτήρια για την έρευνα, να βαθύνει την σύνδεση με τις ανάγκες της κερδοφορίας της αγοράς, να προχωρήσει περαιτέρω την απαξίωση των πτυχίων και των σπουδών:
§ Επί της ουσίας, πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που οξύνει την ανταποδοτική και επιχειρηματική λειτουργία, ορίζοντας ότι πανεπιστήμια, ιδιωτικά ερευνητικά και επιχειρηματικοί όμιλοι, θα είναι ‘’ισότιμοι’’ στην παραγωγή και σχεδιασμό της έρευνας.
Με άλλα λόγια, επιχειρείται η περαιτέρω σκλήρυνση του ελέγχου της έρευνας με κριτήρια των επιθυμιών της κυβέρνησης, του ΣΕΒ και των υπουργείων χτυπώντας κεκτημένα της νεολαίας και των εργαζομένων.
Πακέτο είναι και το εξαγγελούμενο νομοσχέδιο για τα μεταπτυχιακά, που έρχεται να συμπληρώσει το εφιαλτικό όραμα του Υπουργείου για τα πανεπιστήμια, με την ολοένα και μεγαλύτερη επιχειρούμενη απαξίωση των πτυχίων και των σπουδών, την εκμετάλλευση των προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητών και την εισαγωγή ανταποδοτικών κριτηρίων.
Συγκεκριμένα, ο ρόλος των μεταπτυχιακών σπουδών αλλάζει σε μια σαφώς αντιδραστική κατεύθυνση:
Οι επιχειρούμενες αλλαγές σε Μεταπτυχιακά και έρευνα συνδέονται άμεσα με τους στόχους της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Βασικός στόχος της πολιτικής της Ε.Ε. (της οποίας το πνεύμα υλοποιούν όλες οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις της τελευταίας δεκαετίας), έτσι όπως γλαφυρά διατυπώνεται στο Ευρωπαικό Συβμούλιο της Λισσαβώνας το 2000 είναι ‘’να καταστεί η Ε.Ε. η ανταγωνιστικότερη και δυναμικότερη οικονομία της γνώσης ανα την υφήλιο’’. Αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ευρύτερης επιχειρούμενης επίθεσης σε εκπαίδευση και εργασία.
Ποια η κατάσταση σήμερα στα πανεπιστήμια;
Ήδη, από τις πρώτες κιόλας εξαγγελίες οι αντιδράσεις στα πανεπιστήμια είναι σημαντικές. Πρόσφατο παράδειγμα είναι και Σύγκλητος της Πάτρας που πήρε σχετική απόφαση ενάντια στο νομοσχέδιο, ενώ για άλλη μια φορά οι προσχηματικές φωνές του Υπουργείου για ‘’διάλογο’’ με την προαποφασισμένη ατζέντα ήταν στα όρια της κοροιδίας.
Οι εξαγγελίες των νόμων αυτών, οι επίσης εξαγγελίες για το προχώρημα της εφαρμογής του νέου ν.πλαίσιο αλλά και των υπόλοιπων ψηφισμένων νόμων, χάρη στην δυναμική απάντηση του φοιτητικού κινήματος είναι σήμερα διακύβευμα, ενώ το σύνολο της εκπαίδευσης στέκεται αποφασιστικά ενάντια στους εκάστοτε ‘’διαλόγους’’, το ξύλο ή τον πολιτικό τσαμπουκά. Οι νέοι νόμοι θα μείνουν και αυτοί στα χαρτιά και τα συρτάρια των εμπνευστών τους!
Οι φοιτητικοί σύλλογοι, παρά την εξεταστική και τον καύσωνα θα πρέπει να στείλουν το μύνημα του αγώνα! Τα μεγαλειώδη φοιτητικά κινήματα απέδειξαν ότι μπορούν να κερδίσουν, έδειξαν ότι αυτή η πολιτική μπορεί να ανατραπεί. Ποιος ξεχνάει το φιάσκο της αναθεώρησης; Ποιος ξεχνάει την απίστευτη κοροιδία της ψήφισης ενός νόμου (πλαίσιο) με 80.000 φοιτητές να ξυλοκοπούνται έξω ακριβώς από την Βουλή; Είναι και πάλι σήμερα που το πανεκπαιδευτικό μέτωπο αλλά και συνολικά το μέτωπο νεολαίας και εργαζομένων που θέτουν και θα θέσουν την ανάγκη και τον δρόμο μπλοκαρίσματος της αναδιάρθρωσης, ανατροπής της κυβερνητικής πολιτικής.
Η νέα χρονιά που μας έρχεται θα είναι καυτή. Αν τολμήσει για άλλη μια φορά το Υπουργείο να έρθει σε κόντρα με τα συμφέροντα των φοιτητών, τα όσα έχουμε δει έως τώρα είναι μόνο η αρχή. Από την έναρξη της νέας χρονιάς, οι φοιτητές στις επάλξεις για ένα νέο γύρο αντιπαράθεσης με το Υπουργείο, από πολύ καλύτερη θέση!
Κάθε σύλλογος φοιτητών να πάρει θέση ενάντια στους νόμους και να συνεχίσει τον αγώνα του ενάντια στην αντι-εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Κάθε όργανο του πανεπιστημίου να τοποθετηθεί στην βάση των φοιτητικών συμφερόντων και να καταδικάσει τους νόμους αυτούς!
Να δώσουμε το πρώτο μεγάλο ραντεβού στην ΔΕΘ στις αρχές του Σεπτέμβρη, και να αποτελέσει ορόσημο για τους νέους και δύσκολους αγώνες της επόμενης χρονιάς!
Απαιτούμε:
Να τιμωρηθούν οι ένοχοι για τις πυρκαγιές
Άναυδοι και οργισμένοι παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα το μέγεθος της καταστροφής από τις πυρκαγιές που εκτυλίσσονται σε όλη την χώρα και έκπληκτοι μετράμε την έκταση της καμένης γης. Πνιγήκαμε από τη στάχτη της καμένης μας ελπίδας για μια ανάσα, ανησυχήσαμε σκεπτόμενοι τον επερχόμενο χειμώνα και τις πιθανές πλημμύρες.
Ρωτήσαμε γιατί. Μας είπαν η πυροσβεστική, μας είπαν οι μηχανισμοί του κράτους και η λειψή τους συνεννόηση, μας είπαν η κακή μας μοίρα... και τα ακραία καιρικά φαινόμενα.
Ακούσαμε αρμόδιους υπουργούς να δηλώνουν ότι τα οικονομικά της Ελλάδας δεν αντέχουν για πολιτικές πρόληψης και προστασίας των δασών μας.
Έπειτα είδαμε ότι στις καμένες περιοχές πλήθυναν ξαφνικά όλοι αυτοί που θέλουν να τις αξιοποιήσουν. Ήπια στην αρχή, πιο απαιτητικά στη συνέχεια. Κάποιοι μάλιστα με περίσσιο θράσος τρέχουν να κατοχυρώσουν ήδη ιδιοκτησίες, εκμεταλλευόμενοι την «παράδοση» που θέλει προεκλογικά οι καμένες εκτάσεις να μπαίνουν στο σχέδιο πόλεως.
Στη συνέχεια ανακαλύπτουμε ότι χρόνια τώρα αποχαρακτηρίζονται δασικές εκτάσεις και φτιάχνονται νόμοι που να κατοχυρώνουν τις καταπατήσεις Εκεί οργιστήκαμε γιατί είδαμε, ότι αυτοί που σήμερα δεν βρίσκουν τι και ποιός φταίει, αυτοί που αδυνατούν να προστατέψουν τα δάση μας, είναι ίδιοι με αυτούς που αύριο θα πατήσουν πάνω στην καμένη γη για να κερδίσουν.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. και οι προηγούμενες του ΠΑΣΟΚ, δέσμιες των συμφερόντων που υπηρετούν, προωθούν την πολιτική των εμπρησμών, την πολιτική της καταστροφής των δασών μας και του φυσικού μας πλούτου. Είτε με τα μέτρα που παίρνουν, ( άρθρο 24: δάσος μπορεί να υπάρχει εφόσον το επιτρέπει ο ... χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός), είτε με τα μέτρα που δεν παίρνουν και τις προτεραιότητες που δεν θέτουν (προσλήψεις, πυροπροστασία κτλ) . Άλλωστε ένα καμένο δάσος γι’ αυτούς είναι πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο από ένα ζωντανό πνεύμονα πρασίνου…
Οι τρεις νεκροί –συμβασιούχοι- δασοπυροσβέστες της πυρκαγιάς στο Ρέθυμνο είναι η τραγική απόδειξη των άθλιων περικοπών, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων αλλά και της στρατιωτικοποίησης της Πυροσβεστικής. Οι δασοπυροσβέστες στην Πάτρα που άδικα υπέστησαν ξυλοδαρμό λόγω της δικαιολογημένης οργής των κατοίκων αποτελούν το εξιλαστήριο θύμα των κυβερνητικών επιλόγων. Είναι η πολιτική που με τις μαζικές απολύσεις συμβασιούχων δασοπυροσβεστών άφησε ορθάνοιχτη την πόρτα στους εμπρησμούς, που με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ άφησε το δίκτυο ασυντήρητο και το μετέτρεψε σε ωρολογιακή εμπρηστική βόμβα, που με τις περικοπές στους Δήμους, τους καταδίκασε να μη διαθέτουν ούτε ένα πυροσβεστικό όχημα σε δασικές περιοχές. Είναι η πολιτική της πρόσληψης χιλιάδων και δεκάδων χιλιάδων συνοριοφυλάκων -βασανιστών της… Ομόνοιας, ειδικών φρουρών και αγροφυλάκων, την ίδια στιγμή που υπάρχουν 4000 κενές θέσεις στην Πυροσβεστική, ενώ χιλιάδες συμβασιούχοι δασοπυροσβέστες αντιμετωπίζονται με τη βία των ΜΑΤ του αρχιεμπρηστή Πολύδωρα, μόνο και μόνο γιατί ζητούν να καλύψουν αυτές τις κενές θέσεις.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, σήμερα η πολιτεία αντί επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες της, μας κατηγορεί ως συνύπευθους αυτής της καταστροφής και μας καλεί να συνεργαστούμε. « ότι έγινε έγινε,ας φυτέψει ο καθένας ένα δένδρο, ας αναλάβει μόνος του την προστασία,ας γίνουμε όλοι εθελοντές δασοπυροσβέστες, δασοφύλακες, υπάλληλοι αναδάσωσης και πάει λέγοντας.» Μια συνεργασία πλήρως εναρμονισμένη με το σύγχρονο δόγμα ότι «οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν δικαίωμα αλλά ατομική ευθύνη του καθενός».
Μοναδικός τρόπος για την υπεράσπιση του περιβάλλοντος είναι ο δρόμος του αγώνα. Θα γίνουμε εθελοντές στη προσπάθεια του λαού να οργανώσει και να συντονίσει τη δράση του σε ένα μαζικό κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης που θα κλιμακώνει την κινητοποίηση για να σώσουμε το περιβάλλον, τα δάση, τις ζωές μας, για να πληρώσουν οι ένοχοι των εγκλημάτων και των καταστροφών.
Για να διεκδικήσουμε:
